آموزش زبان بدن سینما ( قسمت دوم)

آموزش زبان بدن سینما ( حرکات و موضع گیری )

در قسمت آموزشی قبل به زبان بدن سینما در دو قسمت محیط و تغییرات پرداختیم. و دانستیم که بدن تنها ابزاری است که در صورت عدم وجود هیچ امکان دیگری در یک صحنه‌ی خاص، می‌توان از آن استفاده ی مفیدی داشت. بدن، همانطور که قبلا ذکر شد بیش از نیمی از خلاقیت یک بازیگر را تحت تاثیر خود دارد. زیرا به واسطه ی آن قدرت هرکس در اجرای هر نقش خاص، مشخص می شود. با این حال مورد دوم و با اهمیتی در این میان وجود دارد، که به بخش حرکت و موضع گیری بدن می پردازد. حرکت و حالت بدنی تان می‌تواند، لحن شما را به عنوان یک بازیگر بدون تغییر چیز دیگری، تنظیم نماید.

حرکات بدن بازیگری

منظور از حرکت در زبان بدن سینما این است که، چطور از مکانی به مکان دیگر می‌ رسیم. (چگونه بدن خود را یک‌بار جابجا می‌کنیم وقتی که در حالت بدنی مناسب قرار می گیریم؟ )  همانطور که تنوع در صدا و مکان می‌تواند توجه را جلب کند، روشی که در آن شما بین مکان‌ها حرکت می‌کنید می‌تواند تازگی و نقش بیشتری را در مقایسه با وضعیت کلی و لحن حاکم در محیط، داشته باشد.


این تغییرات را در نظر بگیرید

سریع در مقابل حرکت آرام

حرکت سریع بین مکان‌ها و قسمت های موجود در صحنه می‌تواند توجه مخاطب را جلب کند، و جریان کلی را سرزنده نگاه دارد. این حرکت با توجه به موضوع و اتفاقی که در جریان است می‌تواند انتخاب شود. اما انجام آن به شکلی درست و برای ایجاد حس جدید در فضا بسیار موثر است.

از طرفی دیگر، حرکت کردن بدن به آرامی و در عین خونسردی تمام، یا ابزار و تظاهر به خونسردی، می‌تواند آرامش را تقویت کرده، و این احساس را که تمامی عوامل موجود، در حال حاضر در یک فضای راحت هستند؛ را به خوبی القا نماید. در نتیجه بدون وجود هیچ عجله‌ ای، برای پوشش دادن محتوا و تمایل به ترک هر کسی از پشت سر وی، می توان این حالت از زبان بدن سینما را به خوبی منتقل کرد. شاید در این میان حالات چهره و دست ها هم بی تاثیر نباشند. قرار دادن دست های پشت سر و یک نگاه خیره با عدم وجود هیچ حس دیگری، کمک می‌کند تا حس مربوطه به خوبی بر شخص و حتی دیگران حاکم شود. این حالت حتی برای بوجود آوردن یک فضای تنش آمیز نیز، موثر است.

متلاطم، در مقابل روان

یک مدل راه رفتن به حالت بریده بریده، که شاید با تکان دادن بازو قطع شده و مجددا ادامه یابد؛ می‌تواند نشانه و هدف را نشان دهد. و بر اهمیت هر آنچه که در زبان بدن سینما انجام خواهد شد، و یا در هنگام رسیدن به یک نقطه مشخص نشان داده می‌شود، می افزاید. از طرفی دیگر، گام‌ های نرم و روان و ملایم در صحنه می‌توانند حس جاذبه و حتی وقار را ایجاد کنند، نگاه را جذاب کرده و آن را به عمل یا محتوای مکان بعدی منتقل کنند. این حرکت که نشان از نوعی قدرت نیز می تواند باشد، در بسیاری از صحنه ها وجود دارد. صحنه هایی که بازیگر قصد تخریب، به رخ کشیدن، یا نوعی حالت برتری را می رساند.


طبیعی در مقابل مدلسازی شده

راه رفتن یا تکان خوردن از نقطه ای به نقطه دیگر یا تکان دادن دست و پا به طور خاص می‌تواند؛ حواس ‌پرتی را به حداقل برساند، و توجه را بر آنچه گفته می‌شود متمرکز کند. این حالت طبیعی در زبان بدن سینما ، همه چیز را در حالت عادی قرار می دهد. زیرا قرار نیست اتفاق عجیب و خاصی بیفتد. وقتی قرار است تا همه چیز عادی باشد، لزومی به تکان خوردن غیر طبیعی نیست.

در مقابل این حالت، شکل مدل سازی شده وجود دارد. یعنی شیوه ای که باید با توجه به شخصیتی که در حال ارائه ی آن به دیگران هستید، انتخابش نمایید. در این شیوه، یکنواختی کنار می رود. این کار بر یک تعامل مطلوب و یا بخشی از محتوایی که قرار است نشان داده شود را، به خود اختصاص می‌ دهد. در نظر بگیرید که این حالت مهم تر از مابقی حرکاتی است؛ که در زبان بدن سینما استفاده می شود.

حالاتی مانند، راه رفتن روی نوک پنجه پا، پریدن، کش دادن حرکات بدن، چرخش خاص، خیز برداشتن و.. همگی می توانند در یک شخصیت خاص متفاوت بوده؛ یا به به شکلی خاص اجرا شوند. در نتیجه می توان یک شخصیت را به خوبی از دیگری تمایز داد. می توان آن را دوست داشت یا به همین واسطه از وی متنفر بود. بوجود آوردن این قدرت در هنگام اجرا، یکی از جمله هنر های زبان بدن سینما می باشد. زیرا در همه ی موقعیت ها و در سیستم ‌های پیچیده و ساختار یافته این رفتار بدن است، که دارای اهمیت فرهنگی و فرهنگی می باشد. بیان کردن بدون حرکت، یا ایجاد یک حالت رسمی ممتد، نمی تواند در هر مکان و هر صحنه ای جوابگو باشد!

موضع گیری بدن در بازیگری

در یک مکان خاص با در اختیار داشتن فضا و قدرت لازم می توانید هر نوع موضع گیری دلخواهی را در زبان بدن سینما مربوط خود انجام دهید. این موضع گیری می تواند بسته به موقعیت نیز انتخاب شود.

ریلکس و آرام در مقابل جدیت و سرسختی

برای ایجاد یا انتقال این حالت در زبان بدن سینما می توانید؛ سر خود را برگردانید، حالت خود را تغییر داده، با اشاره کردن و یا نشستن به یک حالت عادی یا حتی نگاه کردن به نقطه ای در مکان دور، آرامش و ریلکس بودن را منتقل نمایید. از طرف دیگر، حرکات جدی و سریع می‌توانند، تضاد یا اهمیت عمومی یک هدف را نشان دهد. این حالت در زبان بدن سینما را می توان به شکل یخ زدگی نیز تعبیر کرد. در این شیوه عمق و ژرفا ی یک شخصیت به خوبی بروز پیدا کرده، و می‌تواند به همین شکل قدرتمند نیز باشد.

متعادل در مقابل غیر متعادل

عدم تعادل فیزیکی یک موضوع اجتناب ناپذیر است. خیلی وقت ها ممکن است که در اثر عوامل متعدد این تعادل از دست برود یا غیر قابل کنترل شود. اما باید در این میان از جزئیات موجود در صحنه استفاده کرد. گاهی نشستن و گاهی تکیه دادن در زمان اجرای زبان بدن سینمایی شما، می تواند بسیار مفید باشد.

سپس بعد از بدست آوردن موقعیت یا حالت فیزیکی مناسب می توان دو مرتبه به حالت عادی و استفاده از حرکات بدن پرداخت. این موضوع توانایی یک بازیگر را در درک موضع گیری در حالات مختلف بالا می برد. این کار می‌تواند تعلیق و یا حالت عصبی و یا هر چیز دیگری را که ممکن است در این لحظه ارزشمند باشد، ایجاد کند.

حرکات زبان بدن سینما ی دیگر مانند ایستادن یا نشستن، خم شدن می تواند بسته به شرایط برای ایجاد راحتی یا حالت بامزه تعریف شود. شاید حالت خم شدن را در بسیاری از موقعیت های طنز آمیز دیده اید. بسیاری از حرکات گفته شده تا به این جای موضوع، می توانند با شکل بامزه ی خود در آثار کمدی استفاده شوند. اما آنچه که مسلم است، یادگیری ابتدایی آن ها و پیدا کردن موقعیت مناسب برای استفاده از آن ها می باشد. شناخت زبان بدن سینما چندان دشوار نیست و اما چگونگی بیان کردن آن در تیپ ها و موضوعات مختلف است که، دشواری خاص خود را پیدا می کند.


حرکات بدن تئاتر به همراه ذهنی پاک

بسیاری از این حرکات به علم یک هنرپیشه از تئاتر بر می گردد. کمی تمرین در مورد موارد بیان شده قدرت و جرات را نیز تقویت می کند. کنترل بدن توانایی مهمی است که در هنگام اجرا می تواند تمام عناصر را تحت تاثیر خود قرار دهد. تقسیم کردن وزن در تمامی بخش های لازم و رسیدن از اقدام به عمل در تمامی لحظات اجرا، امری است که، حتی باید در زندگی واقعی وی نیز مدام تمرین و تکرار شود. شاید در این رابطه می توان بازیگر را یک ورزشکار رزمی در نظر گرفت. که در زمان اجرای مسابقه باید هر آنچه که در توان دارد را در مقابل چشم همگان ارائه کند. حتی اگر یک لحظه غفلت نماید باعث می شود تا باخته و تمام تمرینات و تلاش های قبلی را از بین ببرد.

زبان بدن سینما همان بحث از اقدام تا عمل است. اتفاقی که در این بین می افتد تنها بخش بصری یک صحنه ی خاص را تحت پوشش قرار می دهد. اینکه چطور باید در ذهن این اتفاق صورت بگیرد، قسمت دیگر و ویژه ی ماجراست. از منظری دیگر باید در ابتدای اجرا ذهن را از هر مشغله و موضوعی آزاد کرد. مانند یک ورق سفید. زیرا در برخی از موارد یک مورد خاص در ذهن بازیگر می تواند او را از بهترین روند اجرای زبان بدن سینما خود، دور نگه دارد. انجام این کار نیز به وسیله ی آموزش های تخصصی می تواند به خوبی حل شود. برخی از این آموزش ها مانند مدیتیشن و یوگا کمک شایانی را در این رابطه انجام می دهند.

جمع بندی

همانطور که ذکر شد، حرکات و زبان بدن سینما در کل یک هدف را دارند. و می توانند به نظر اندکی آسان باشند، اما در حالت کاربردی بروز دادن این رفتارها چندان آسان نیست. انتقال مفهوم درست و انجام این موضع گیری ها، در کنار حرکات و رفتار خاص بوسیله ی یک ذهن بی آلایش و متمرکز در محیط، به صورت مرحله ای از اقدام تا عمل شکل می گیرد.


 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.